شخصيت انسانى ، در نتيجه يعنى : زيان كردن و از دست دادن خود . هنگامى كه تو - خداى ناكرده - فرزندت را از دست بدهى چنان است كه جزئى از ذات خود از دست داده‌اى جز اين كه هنگامى كه به كتاب خدا كافر شوى سراسر وجودت را تباه كرده‌اى . الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمُ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ اهل كتاب او را چنان مىشناسند كه فرزندان خود را ، اينان كه به خود زيان رسانيدند ايمان نمىآورند . » ولى به خود ستم مىكنند [ 21 ] چون كسى آيات خود را تكذيب كند ، در آسودگى نخواهد زيست . بلكه در پى يافتن اراجيفى است كه به آنها بگرود و آنها را در حد آيات الهى پندارد . حتى خودش به خلق آن اراجيف خواهد پرداخت يا از نياكانش تقليد مىكند ، يا از اجتماعى كه در آن زيستن دارد . آيات واقعى و صحيح خدا را انكار مىكند در اين حال به صورت ستمگرترين مردم در مىآيد . گاه ممكن است اعمال و رفتار شخص درست باشد ولى در او اعوجاجى پيدا شود و از راه راست منحرف گردد . / 39 در اين حال هر گام كه در راه انحراف از حق بر مىدارد به همان اندازه به خود و ديگران ستم مىورزد . مسلّم است كه ستمگر رستگار نمىشود پس چگونه است حال كسى كه همهء زندگى خود را از آغاز تا انجام بر ظلم بنا نهاده باشد ؟ وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً أَوْ كَذَّبَ بِآياتِهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ و چه كسى است ستمكارتر از آنكه به خدا دروغ مىبندد يا آيات او را دروغ مىانگارد ؟ هر آينه ستمكاران رستگار نمىشوند . » [ 22 ] زندگى تو از حق است ولى باطل حيات خود را از تو به وام مىگيرد . تو باطل را خلق مىكنى و براى دفاع از آن خويشتن به رنج مىافكنى ولى باطل بدون آنكه در حالت سختى به تو سودى برساند ترا ترك مىگويد ، در حالى كه حق تو را به هنگام رنج و سختى يارى مىنمايد .